class="single single-post postid-4110 single-format-standard"
V ^

De balans van een dorpsgek

$

5 maart 2011
Een jaar of negen was ik toen ik voor het eerst geconfronteerd werd met de Hoornse dorpsgek. Cornel heette hij. Met een volbloed binnenbroekse erectie stond hij op de duikplank van zwembad Het Witte Badhuis te zingen. Corry Konings, als ik het me goed herinner. Hij had ‘een heel apart gevoel van binnen’. Wat ik ervan moest vinden, die gek op de duikplank, wist ik niet precies. Maar dat dorpsgekken Nederlandstalig zingen, dat leek me vanzelfsprekend.

Later bij de voetbalvereniging kwam ik Cornel vaker tegen. Ook daar liep hij te zingen, maar dan zonder erectie. Bij de wedstrijden van het eerste mocht hij de afstandsbediening van het scorebord vasthouden. Een vierkant kastje met knoppen en een antenne was het. Ik heb hem wel eens gevraagd waar z’n vliegtuig was. Hij keek eerst omhoog en leek het ook niet te weten. Daarna bleef hij me boos aankijken.

Van onze huidige dorpsgek weet ik de echte naam niet. Door de buurtjeugd wordt hij Gekke Jerry genoemd. In mijn hoofd heet hij De Asymmetrische Negert. Aan de outfit van Jerry kan je zien hoe hij zich voelt.

Asymmetrie is Jerry zijn ding. Als hij zijn kleding, een allegaartje van kleurige sportkleding, uit balans draagt dan is hij in balans. Eén kniekous omhoog, tot net onder de knie, en de ander omlaag. Links een kniebeschermer, rechts niet. Rechts een handschoen, links niet. Is de ene mouw opgestroopt? Dan de ander niet. Als Jerry aan de buitenkant scheef is dan heeft hij rust van binnen. Hij wandelt dan zwijgend heen en weer langs De Weel, een lange rechte weg, en laat de boel de boel.

De laatste maanden lijkt Jerry evenwicht te hebben gevonden, maar dat is alleen aan de buitenkant. Beide witte kniekousen zijn tot net onder de knie opgetrokken. Hij draagt twee kniebeschermers, handschoenen aan beide handen en zijn skibril bedekt beide ogen. De balans is echter ver te zoeken.

Schreeuwend loopt hij door de supermarkt en met een zwaar Surinaams accent scheldt hij personeel en klanten uit. “Ik wil jullie Hollandse toetjes niet. Daar zit ei in! Godverdomme! Havermout!”.

Gekke Jerry is normaliter een stabiele factor, een geaccepteerde afwijking in het straatbeeld van Hoorn. Hij wandelt, brabbelt wat onzin en doet geen vlieg kwaad. Maar als hij schreeuwt worden mensen bang. Dan wordt hij ook uitgedaagd, door pubers die denken zelf normaal te zijn. En dan ontstaat er onrust, ellende. Ik hoop daarom dat alles snel weer scheef wordt voor Jerry. Modieuze disbalans. Ongelijke kleren. Desnoods een asymmetrische erectie en een liedje van Corry Konings. En dan maar hopen dat z’n aparte gevoel van binnen verdwijnt. Want zo’n dorpsgek moet natuurlijk wel normaal blijven doen.

Be Sociable, Share!

Tags:


Comments



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>