|
|
Vallende sterren
22 juli 2010
Ik doe altijd net alsof ik dé man met de goede ideeën ben en loop er dan hier over op te scheppen. In de praktijk valt dat echter vies tegen. Doorgaans is het M. die de ingeving heeft en ik hobbel er wat achter aan. Een beetje als zo’n hulp-rappert die tussen de goeie zinnen door wat ‘yeah yeah s’ en ‘uhhuh’s’ mag uitbraken en er een hoofd bij trekt alsof ie het allemaal zelf bedacht heeft.
Van de week zaten M. en ik op ons Griekse terras, onder een afdakje van gedroogde palmbladeren en druiventakken, te genieten van wijntje nummer plusminus min drie (we tellen tot vijf, dan tellen we weer terug tot we de tel kwijt zijn) toen ze handdoek en luchtbed pakte en besloot om een meter of vijf op te schuiven. Uiteraard volgde ik (want ze had een goed idee), drapeerde m’n lijf naast het hare om vervolgens een paar uur te genieten van zomermuziek en het uitzicht van een enorme hoeveelheid sterren boven ons hoofd.
M. had haar ogen dicht. De mijne waren open en ik probeerde zonder noemenswaardig succes sterrenbeelden te herkennen toen ik plotseling recht boven ons een vallende ster zag. Ik mocht dus een wens doen! Nou is het zo dat ik a. er niet echt in geloof en b. een heel vervelend stel hersens heb en dus was de wens snel verzonnen: doe nog maar een vallende ster, dan zullen we wel eens zien of wensen echt uitkomen. Een minuut of vijftien later begon ik te twijfelen aan mijn eigen ongeloof, want daar was komeet (of meteoriet) nummer twee. Mijn irritante brein vond het nodig om opnieuw melig te doen. Doe dan nog maar een vallende ster. Dan kunnen we dit soort onzinnig bijgeloof voor eens en voor altijd uitsluiten.
Lang hoefde ik niet te wachten. Hooguit tien minuten en nummer drie verlichte kortstondig de hemel. Crap! Ik had dus de volgende ochtend wakker kunnen worden met het uiterlijk van Brad Pitt en de bankrekening van Bill Gates, maar wat wens ik? Nog een ster… Wat een lul. Malaka!
Mijn derde wens moest dus een goede zijn. Ik sloot mijn ogen en dacht diep na. Geld schijnt niet gelukkig te maken en zo heel erg ontevreden over mijn uiterlijk ben ik nou ook weer niet. Maar het gevoel, zo liggend op een paar stoelkussentjes met m’n liefje naast me, terwijl we genieten van een glas wijn, mooie muziek en die sterrenhemel, dat is toch wel bijzonder. Doe dat dan volgend jaar nog maar een keer. Zelfde plaats, zelfde gezelschap en zelfde sterren. Over twaalf maanden weten we of wensen echt uitkomen.
9 Comments bij “Vallende sterren”
@Mootje
Mijn vrouw begrijpt me…
@blog-ster.nl
Helaas is op vakantie gaan/kunnen niet altijd een keuze. Ik ken een heleboel mensen die heel graag zouden willen, maar niet kunnen. Of Jooper volgend jaar op vakantie kan hangt natuurlijk ook af van allerlei dingen. Ik lees in zijn blog en zijn wensen dat hij op dat moment eigenlijk niets meer te wensen had; een gelukkig gevoel op een volmaakt moment op een volmaakte plek…en ik ben het helemaal met hem eens!
@Laurent
Van m’n tenen tot aan m’n enkels ben ik vreselijk Pitt-ig. Daarboven is het net ff wat minder, maar ja, je kan niet alles hebben. Lijkt me trouwens ook geen pretje hoor, als je een wens doet en de volgende ochtend staart Brad Pitt je ineens aan in de spiegel. Zou me wezenloos schrikken.
@Peter
Wensen genoeg, de ene is nog maar net uitgekomen en ik heb alweer een nieuwe. Als je uitgewenst bent kan je net zo goed meteen in je kist gaan liggen 
Je moet altijd blijven dromen…
Er zijn vrouwen die Brad Pitt helemaal niet aantrekkelijk vinden, heb ik mij laten vertellen, dus of dat beginnen nou zo’n goed idee was…
Maar misschien zeiden ze dat alleen maar om mij met mijn onBradPittachtig uiterlijk gerust te stellen.
Ik denk dat de mensen die hebben bedacht dat je een wens niet bekend mag maken omdat ie anders niet uitkomt, dat hebben bedacht omdat ze zelf doodsbang waren voor teleurstelling. Hetzelfde soort mensen die nooit wat te wensen hebben alleen maar om de teleurstelling te vermijden. Het is mogelijk hoor, een leven zonder wensen, maar vraag niet hoe! Schreeuw je wensen gerust van de daken.
@Michael & blog-ster
Ik heb het inderdaad over een wens die ik zelf kan beïnvloeden. Maar het leek me verstandig om de lat niet meteen heel hoog te leggen
Nou, nu ben ik nieuwsgierig!! Ik wil ook weten of het lukt.
Ik had denk ik toch iets gewenst op kortere termijn. Grote kans dat je het volgend jaar vergeten bent!
Daarnaast, op vakantie gaan is een eigen keus!
Was er niet zo’n regel dat je je wens niet bekend mag maken anders komt ie niet uit .
Revolt Basic theme by NenadK & design by Paul Stellingwerf. | Entries (RSS) and Comments (RSS).