class="single single-post postid-2861 single-format-standard"
V ^

De trein-ergernissen top 5

$

3 juni 2010
Reizen met de trein heeft zo z’n voordelen. Je hebt tijd om een boek te lezen, een blogpost te schrijven of wat achterstallige slaap in te halen. Verder is het prettig om na werktijd een uur te hebben om alles wat met werk te maken heeft uit je gedachten te bannen. Dat ieder voordeel ze nadeel hep weten we inmiddels en het nadeel van dagelijks treinen zit voornamelijk in de medereiziger. Nou zijn een aantal OV-irritaties algemeen bekend: dom geblaat van Paris Hilton lookalikes in hun mobieltjes, tokkies die een joint opsteken, een ranzig toilet of iemand tegenover je die met open mond een broodje pindakaas zit te vreten om vervolgens de volledige mondinhoud tegen het raam aan te niesen. Ik heb andere, heel persoonlijk ergernissen. Raar? Sommige wel. Hierbij mijn persoonlijke top 5 van treinergernissen:

5. Appels. Appels? Ja, appels. Ik gruwel van appels. Het heeft ongetwijfeld te maken met een traumatische ervaring en/of een neurose, maar ik haat appels. Niet om zelf te eten, dat gaat wel. Appeltaart? Heerlijk! Maar anderen die tegenover je in de trein met wijd opengesperde muil zo’n soppende appel af zitten te kluiven? Dat geluid, die geur en de aanblik: yuk, bah en ieuw! En ja, ik ben soms een beetje vreemd.

4. Om Harry Belafonte (zie onder) maar eens vrij te citeren: Deeeeeoooooo! En dan vooral het gebrek eraan. Hoe haal je het in je hoofd om met een naar zweet stinkend lijf een overvolle trein in te stappen en een hele coupé te vervuilen met je ranzige odeur? Viespeuken! Bunzingen! Als je weet dat je na een warme dag op het werk last van klotsende oksels krijgt, stop dan een deo-roller in je tas en roll it, baby! En voor de heren: af en toe een tondeuse langs de oksels doet wonderen. Weinig is smeriger dan in okselshag gistend transpiratievocht. Getondeerde oksels zijn hygiënisch en niet gay.

3. Bloggen in de trein is een nuttig tijdverdrijf. Soms loop je de hele dag met ideeën in je hoofd die nog uitgewerkt moeten worden en wat is er dan lekkerder in de intercity je verhaal in de steigers te zetten om het thuis alleen nog even online te zetten? Maar je hebt dus altijd van die nieuwsgierige figuren die proberen op je netbookschermpje mee te lezen. Nu, terwijl ik dit zit te typen, ook weer, en dat irriteert me. Dus beste treinbuurman, mocht je bij nummer 3 zijn aangekomen: JE BENT LELIJK! JE STINKT! EEN SNOR KAN ECHT NIET MEER! ALLEEN ONTZETTENDE DROEFTOETERS DRINKEN IEDERE DAG EEN HALVE LITER BIER IN DE TREIN! NIET MET JE BEEN BIBBEREN, LUL! ER HANGT EEN SNOTJE IN JE SNOR! NEE, IETS NAAR RECHTS. JA, DAAR! TURFLUL MET VINGERS! BOSMONGOOL!

2. Dikke reet! Oké, ik weet het: sommige mensen kunnen er niks aan doen. Ze hebben een stofwisselingsprobleem of een andere medische verklaring voor een achterwerk met vergunning om op straat te schijten, maar irritant is het wel. Als je op zo’n krap 2eklas-bankje zit en zo’n enorme togus perst zich vacuüm tussen jou en de leuning dan kan je beter eieren voor je geld kiezen en op de trap gaan zitten. Want het schijnt sociaal onwenselijk te zijn om een paar ontzettende rotschoppen tegen die paardenreet te geven. Dus voor de dames met een wat voller achterwerk: zoek een klein forensmensje uit om je enorme Barbapapa-kont naast te prakken en niet een vent van bijna twee meter en honderd kilo. Het is maar een tip. Dan heb je zelf ook wat meer bewegingsruimte om een boek te lezen. Of om wat lekkers te eten. Whatever.

1. Mensen die niet op hun eigen helft blijven. Je zit lekker doezelend met een muziekje op en de hele tijd voel je zo’n vies warm been tegen het jouwe. Gatverdamme! Jij schuift je been wat op om van het vieze geplak af te zijn, maar het been van dat wannabe-Alpha-mannetje (ja, het zijn altijd van die foute macho-typjes) schuift mee. Waarop hij nog wijdbeenser onderuit gaat hangen. Dat blijft dan zo doorgaan totdat je als een motorcrosser met zijspan in het middenpad hangt en dan nog ontkom je niet aan het zweterige been van je buurman. Of het een soort van territoriumdrift is of dat het wat lucht geeft aan een stinkende zak weet ik niet, maar mocht je dit als mannetje lezen: voor iemand die de macho probeert uit te hangen is het behoorlijk gay om een hele treinreis tegen een andere man zijn been aan te schuren. Opflikkeren dus met je primitieve Joran-harses en je lage voorhoofd!

Be Sociable, Share!

1 Trackbacks/Pingbacks


Comments


  • Steven  –  June 3, 2010 at 08:17pm  – 

    Bijna elke dag zie ik wel een tweet over je ergernissen in de trein. BEDANKT JOOPER!! op die momenten vind ik het opeens niet meer erg om in de file te staan.

    Door je blog weet ik ook weer zeker dat ik een hekel heb aan elke vorm van openbaar vervoer.
    Ik ga morgen weer lekker in mijn stalen ros naar Amsterdam!

  • karin r.  –  June 3, 2010 at 08:18pm  – 

    ik vul ‘m ff voor je aan, komtie:

    6. vrouwen die uitgebreid aan de make-up gaan in de trein. Nagellak (meurt als een tierelier) mascara, lipstick, en het ergste: foundation! waarom laat jij je toilettas niet gewoon thuis!

    7. mensen die slapen met hun mond wijd open. geen gezicht en ik moet ernaar kijken!

    8. mensen die mopperen dat er tassen of koffers staan maar niet duven vragen of de passagier het gewoon even wegzet. alsof klagen wel helpt!

    9. irritante mobielebeltonen! alsjeblieft zeg!

    10. hardop gesprekken die zo privé zijn dat ik zelf plaatsvervangende schaamte krijg! ik hoef niet mee te luisteren als je relatie het net heeft uitgemaakt en jij op wraak zint. of dat je huilend aan de telefoon je hele levensverhaal doet. doe dat thuis!

  • elsbeth  –  June 3, 2010 at 08:46pm  – 

    jaaaaaaa appels!!! wat toevallig, echt, vraag maar aan mn vriend of iemand anders, ik kan er echt niet tegen als iemand een appel heet!! ik dacht dat ik de enige was die dat had. Ik sta echt op als iemand een appel eet.
    Ik ben trouwens blij dat ik thuiswerk :)

  • Peter de Kock  –  June 3, 2010 at 09:29pm  – 

    Wat ik grappig vind aan de trein zijn mensen die in hun eentje een twee- of zelfs vierzittertje proberen bezet te houden met zo’n gezicht van ‘waag het niet…’. En dan juist daar wel gaan zitten. Of ben ik nu jouw treinergernis nummer 6? :)

  • Jooper  –  June 3, 2010 at 09:52pm  – 

    @Karin
    Inderdaad, ook heel herkenbaar. Alleen die make-up dametjes kan ik wel om lachen. Als je ‘s ochtends even je ogen dicht doet zie je ineens een hele andere persoon (in dezelfde kleren) tegenover je zitten…

    @Steven
    Kan je morgenochtend ff langs Hoorn rijden? Uur of 7 ;-)

  • Jooper  –  June 3, 2010 at 09:56pm  – 

    @Elsbeth
    Gelukkig, er zijn meer mensen met een appel-fobie :-)

    @Peter
    Nope, ik heb altijd m’n tas op schoot en een vriendelijke blik. Behalve dan als het zo’n vrouw met een enorme reet is, dan zet ik m’n ‘opdonderen-blik’ op en probeer ik de inhoud van m’n tas over 4 stoelen te verdelen…

  • Mootje  –  June 3, 2010 at 10:34pm  – 

    @ Jooper
    Er zijn ook mannen met een dikke reet hoor.

  • Jooper  –  June 3, 2010 at 10:54pm  – 

    @Mootje
    I know. Maar die kom je minder vaak in de trein tegen. Zouden die dan met hun dikke reet in de file staan? En hun vrouw met de trein laten gaan?

  • Michael  –  June 4, 2010 at 11:50am  – 

    Vrouwen die zonodig hun nagels moeten vijlen in de trein. Daar kan ik niet tegen. Dat geluid. Dude, moordneigingen. En dat is dan nog maar het begin.

  • Jooper  –  June 4, 2010 at 12:08pm  – 

    @Michael
    Dude, daar moet je toch eens met iemand over praten. Zo is het bij Joran ooit begonnen…

  • zeke  –  June 4, 2010 at 04:25pm  – 

    Ik ben echt blij dat ik momenteel in de kokende zon op de ring in de file sta

  • Michael  –  June 7, 2010 at 05:39pm  – 

    @Jooper: Ik kijk wel uit. Voor dat je het weet ziet je bij Reutel de Vries in de uitzending :)

  • Laurent  –  June 14, 2010 at 10:13am  – 

    Ik had eens twee jongens achter me zitten die uitsluitend volkomen overbodige opmerkingen tegen elkaar maakten.
    ‘Kijk, een huis”. “Schapen”. “De zon schijnt”

  • Jooper  –  June 14, 2010 at 10:34am  – 

    @Laurent
    Die zinloze gesprekken zou ik me denk ik prima mee vermaken. Als ik in de buurt van van die clueless typjes kom dan gaat de mp3-speler uit en ga ik meeluisteren. Heerlijk, die domme volkomen zinloze gesprekken. Kladblok erbij en je hebt weer een verhaal. Als ze maar niet tegen jou beginnen te lullen, want dan heb je een probleem…

  • Josephine  –  June 26, 2010 at 10:12pm  – 

    Ik lees het al, je bent net zo’n treinreiziger als ik. Ik heb alleen geen moeite met appels wel met sissende oortjes aan domme guppenkoppen in de stiltecoupe.

  • […] Researchen voor je blog (ja, dat doe ik echt!) kan soms erg vermakelijk zijn. Zo was ik aan het zoeken naar de top 10 “ergernissen in de trein”, kwam ik een andere blog tegen die zoveel herkenbaarheid opriep dat ik hem moet delen. http://www.jooper.nl/?p=2861  […]

  • Diniel  –  April 2, 2012 at 07:43am  – 

    L.S.in de jaren ’50 en begin ’60 was er regelmatig een pauze unmmer. Ook speelde het Tuschinski Orkest onder leiding van Max Kapper. Zijn oom, Maurits Kapper was getrouwd met mijn oudtante en van beroep opera zanger. Zijn loopbaan bij de Hamburgse Opera werd in ’33 onderbroken. Graag wil ik weten of er nog gegevens zijn over Max.Met vriendelijke groet,Simon Fuks


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>