class="single single-post postid-2465 single-format-standard"
V ^

Monkey Boy, hoe 80 minuten heel lang kunnen duren

$

17 april 2010
Sodeknetter, wat een kutfilm! Ik flapte het er zomaar uit en schrok heel even van mezelf. Met Paul, Matt en Arthur had ik me 80 minuten zitten vervelen bij Monkey Boy, een film die bedoeld was als een soort van arty farty horror sprookje, maar nooit verder kwam dan een in close up geschoten D-film over een hele slechte Bokito-imitator.

Het is een risico, een dergelijke uitspraak bij het uitlopen van de zaal op een filmfestival (in dit geval: Imagine, het Amsterdam Fantastic Film Festival), zeker voor mij. Voor wie mij nog niet zo goed kent: ik heb een reputatie als het op het niet begrijpen van films aankomt. Aan het einde van een film kan het zomaar voorkomen dat ik uitroep “ik vond er geen ruk aan” en dat mijn vriendin reageert met “geniaal, die broer bleek dus helemaal zijn broer niet te zijn. En die tante heeft het gedaan!”.

“Huh? O, maar dan is ie wel goed!”. Als filmkenner stel ik dus bar weinig voor, als begrijper nog minder.

Monkey Boy roept wat dat betreft gelukkig minder vragen op. Mocht er al sprake zijn van een onderliggende laag dan is die al net zo kut als de bovenliggende en dat is dus behoorlijk. Na het hardop verwoorden van mijn mening klonk er achter me dan ook een soort van opgelucht gelach; meerdere bezoekers deelden mijn mening over het zowel het filmgedrocht als het hoofdrolgedrocht, maar waren blijkbaar ook niet helemaal zeker of datgene wat ze zojuist gezien hadden echt zo slecht was.

Dat kon toch ook eigenlijk niet? De regisseur en een deel van zijn crew zaten nota bene in de zaal. Ik ben benieuwd wat ze er zelf van vonden, maar vond het lullig om het te gaan vragen. Maar dat Monkey Boy zelfs voor een draak van een kutfilm op eenzame laagte staat, daarover kan geen enkel misverstand bestaan.

De festivalgids omschrijft het verhaal als volgt:
Nadat zijn verzorgster is vermoord door twee indringers, ontsnapt Monkey Boy uit de kelder waar hij kennelijk zijn hele leven heeft vertoefd. Het aapachtige wezen valt mensen aan, maar spaart het autistische meisje Agata. Als het wezen Agata ontvoert naar zijn vroegere onderkomen komt de politie, waaronder Agata’s vader, in actie.

Hadden ze mij gevraagd om een promo te schrijven dat had het er anders uitgezien:
Als een seniele Smeagol, bij voortduring gekweld door een buttplug met weerhaken, strompelt Monkey Boy door een donker landschap. Humorloze dikke Italianen waarvan de plofkoppen maar amper binnen de lijnen van het filmdoek blijven zijn de potentiële slachtoffers in een flinterdun verhaal. Ondertussen pist er iemand in de bosjes.

Mocht je vandaag echt helemaal niks te doen hebben dan kan je je hieronder ruim twee minuten vervelen met de trailer van deze film. Wat ik overigens niemand aan kan raden.

Gelukkig hadden we na Assmonkey nog een film op het programma staan, namelijk Fantastic Mr. Fox. Een mooie en erg humoristische stop-motion film naar een verhaal van Roald Dahl, en die maakte de avond meer dan goed. Dat en het feit dat ik één van de leukste cartoonisten van dit moment, Hallie Lama (check zijn site!) ook eens in levende lijve heb ontmoet, zorgden ervoor dat ik toch met een goed gevoel de metro instapte.

Voor recensies van de betere films van Imagine kun je overigens terecht op de site van Michael Minneboo. Michael schrijft op (bijna) dagelijkse basis reviews over het Amsterdam Fantastic Film Festival.

Be Sociable, Share!

Comments



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>