|
|
Summertime
19 januari 2010
Om maar weer eens met de deur in huis te vallen: ik houd ik niet van musicals. Sterker nog, ik heb een gloeiende tyfushekel aan al die overacterende en overarticulerende B-artiesten die zelfs zingend vragen of iemand een kopje koffie wil. Jaaaaaa, ik lust wel een kopje koffiiiiiieeeeeee. En nou opdonderen! Mocht iemand me dus ooit signaleren in dezelfde ruimte als waar Jim, Jamai of Danny de Munck zich bevinden; laat me alsjeblieft m’n vuurwapens inleveren en geef me een nekschot. Musicals zuigen bavianenballen. En fuck Hairspray!
Voor één musical heb ik echter een zwak: Porgy & Bess. Alleen al het feit dat componist George Gershwin voor zijn overlijden (in 1937) vast heeft laten leggen dat alle hoofdkarakters door zwarte acteurs vertolkt moeten worden vind ik een geweldige vondst. Zo maai je het gras voor de voeten van smakeloze geldwolven als Joop Van den Ende of, erger nog, fucking Albert Verlinde weg en verklein je de kans op de artistieke verkrachting van belangrijk muzikaal erfgoed.
Songs als ‘It Ain’t Necessarily So’ en ‘I Loves You, Porgy’ zijn classics uit The Great American Songbook waarvan de charme en kracht de tand des tijds moeiteloos doorstaan. Het is echter vooral het prachtige ‘Summertime’ dat vele soul- en jazzhelden heeft geïnspireerd tot het opnemen van fraaie interpretaties en het aantal juweeltjes wat eruit is voortgekomen is inmiddels niet meer te tellen.
Mijn persoonlijke favorieten zijn versies van Billie Holiday (The Quintessential Billie Holiday, 1936), Al Green (Green Is Blues, 1970), Nina Simone (At Town Hall, 1959) en Miles Davis (Porgy & Bess, 1958). Allemaal even gevoelig en smaakvol opgenomen en in de sfeer van hoe Gershwin het in gedachten moet hebben gehad.
Het kan echter ook anders. Eén van de beroemdste, of misschien wel beruchtste, interpretaties ooit staat op naam van Billy Stewart. Grappig om te zien, buitengewoon origineel en op een melancholische manier toch ook ontroerend. Om Jan Peter Balkenende vrij te citeren: met de kennis van nu had Stewart het waarschijnlijk heel anders gedaan. Ik ben blij dat hij de kennis van nu toen nog niet had.
8 Comments bij “Summertime”
Is die versie van hem?! Geweldig. Leuk om te zien. Verder deel ik je mening wat betreft musicals, heb er zelfs een logje voor over.
Ach, die arme Mike (mijn zoon van 13) werd er bijna door zijn oma ingeluisd. Ze had kaartjes voor Hairspay geregeld…zou hij vast wel leuk vinden…. Ik zag hem al zitten met de oordoppen van zijn MP3 speler heeeeel diep in zijn oren en het geluid van een keiharde rap vol MoFo’s op 10! Goede moeder als ik ben, heb hem gered en m ff op YouTube laten kijken….hij heeft toen vriendelijk doch doortastend voor het kaartje bedankt.
“Ich bin ein Berliner!”?
@Peter
De quote van JP zal ik nog vaak gaan gebruiken. Met de kennis van nu lullen we achteraf alles recht wat ooit krom is geweest. Mij doet het denken aan een Hollandse variatie op een zeer bekende Duitse uitspraak…
Met de kennis van nu had ik toen ook niet van musicals gehouden. Nu nog niet trouwens. Het is wel een klassieker geworden, die quote van JP.
@Mike
Met de kennis van nu had ik JP natuurlijk nooit geciteerd 
@Zeke
Je weet wat ze zeggen van mannen met grote hoeden…
Klinkt lekker hoor, maar ga je nu echt JP Balkenende citeren?! Is dat bijna niet net zo erg als naast Jim, Jamai of Danny de Munck staan? 
Zo, je kan wel zien wie hier de baas van de cowboys is. Da’s een grote hoed!
Revolt Basic theme by NenadK & design by Paul Stellingwerf. | Entries (RSS) and Comments (RSS).