|
|
7 januari 2010
Jaloezie kan je het niet noemen. Het is meer een gevoel van ‘dat zou ik ook wel willen’, zonder dat ik het de ander misgun. Die mooie beschouwende stukjes over de kleine, maar belangrijke dingen.
Loop het lijstje ‘Jooper volgt’ onderaan de hoofdpagina van Jooper maar eens door. De één leest een goed boek, de ander ziet een mooie film en moeiteloos wordt de essentie blootgelegd. Soms zijn het maar een paar belangrijke zinnen waarin een levenswijsheid schuilt. Tijdens het lezen van deze blogs bekruipt me dan regelmatig een gevoel dat misschien het best te omschrijven is in het Engels: ignorance. Ik lees soms dezelfde verhalen en zie vaak dezelfde films, maar het ontgaat me, ik zie het niet. Maar ik wil het wel!
Ik heb dat dus niet. Ik lig ontspannen op een luchtbed in het ondiepe deel van het zwembad, sluit mijn ogen en geniet van de zon, maar mis ondertussen van alles. ‘s Avonds op de bank moet mijn vriendinnetje me vaak de clue van film uitleggen. Of we kijken naar een politieserie en het feit dat er twee verhaallijnen zijn in plaats van één, het ontgaat me volledig. Vroeger op school had ik het al. Mondeling examen Nederlands en de leraar vraagt me wat de schrijver met het boek bedoelt. Waarop ik nog maar eens samenvat waar het verhaal over ging. Fout dus. Een boek vol metaforen, diepgang en symboliek, 600 pagina’s en helemaal overheen gelezen. Sorry Jooper, vijf min.
Ook deze week was het weer een paar keer raak. De blogs in het lijstje ‘Jooper volgt’ vind ik ook echt interessant (ik meldt het niet zomaar) en ik lees er veel moois. Over sneeuw, spelen met kinderen of simpelweg het hebben van een kuthumeur. In Hoorn sneeuwde het ook en zondagavond ‘knokte’ ik in een geweldige partij over 12 ronden met Mike. En ik heb godverdegodver ook heel vaak een kuthumeur! Prachtige thema’s ontgaan me, ze liggen voor het grijpen, maar ik stap er zonder te denken overheen alsof het een vers gedraaide dampende bolus is.
Het zal wel bij me horen. Mijn hele leven ben ik al van het type ‘Go with the flow’. Ik zie wat er op me afkomt en maak er het beste van, zonder teveel zorgelijke terugblikken of overspannen toekomstverwachtingen. Als mijn vriendin vraagt waar ik aan denk kan ik vaak in alle eerlijkheid zeggen “nergens aan”. Dan brandt het licht in de bovenkamer, maar er is niemand thuis.
Dat mooie stukje schrijven over kleine maar belangrijke dingen, dat zou ik dus ook wel willen. Maar dat warme ontspannen gevoel en de veilige ondiepte zijn toch ook wel erg lekker. Voorlopig blijf ik nog maar even dobberen. Ik zie wel wat er op me afkomt.


@Josephine
Thanks!!!
Je schrijft wat je bent, je schrijft wie je bent en verdomd: ik vind je een interessant schrijvende benner
@Jooper ![]()
Proost!
[...] deze blog is geïnspireerd door ‘De algemene beschouwingen’ van @jooperrr. Bedankt voor je openhartigheid Jooper, dat werkt [...]
@Peter
Misschien dat ik ooit het licht zie, inzicht krijg en wijs- & waarheid in pacht zal hebben. Ik schat zo in dat dat moment rond de viering van de heilige Juttemis zal zijn. Tot het zover is ga ik nog even lekker door met dit
@Mike
Over muziek bloggen is net zoiets als over koffie twitteren; het is een drang die sterker is dan jezelf. Zo nu koffie, en een muziekje!
Wat krijgen we nou? Dus ik krijg hier geen diepzinnige en dubbelzinnige metaforen te lezen, geen diepte analyses tot de derde macht en geen drievoudige verhaallijnen? Gelukkig maar! Zou ik dat wel willen lezen dan pak ik wel een boek van Harry Mulish
Ik geloof dat iedereen over een uniek stukje waarheid beschikt en over unieke woorden om dat uniek stukje waarheid te delen met anderen. En dat is toch waarom we bloggen?
Ieder heeft zo zijn eigen ding om over te schrijven. Volgens mij ligt jouw schrijftalent onder andere bij het uitdiepen van de ziel van muziek, dus ik zou me qua stof geen zorgen maken over Jooper. Blijf maar lekker dobberen, en je eigen koers varen. ‘t Levert tot nog toe prima leesvoer op!