herfst4

De meeste fotografen gaan deze tijd van het jaar het bos in. Met je lelijke wandelschoenen aan mooie plaatjes maken van herfstige bomen, kronkelende bospaadjes vol bladeren en hier en daar een dier in de mist.

Ik niet. Ik ben lui. Ik heb ook geen lelijke wandelschoenen. Herfst is voor uitslapen, mopperen op het weer en aftellen. Naar maart, wanneer je voorzichtig weer kan denken aan vlees op de barbecue, corona en met de zon in je gezicht op een bootje zitten.

Als het weer een beetje meezit wil ik nog wél eens een rondje door de tuin lopen. Snel een paar foto’s van wat uitgebloeide bloemen en ander natuurschoon in verval schieten. Maar dan nog sneller weer naar binnen. Herfst sucks.

herfst3
herfst1
herfst4
herfst2

DSC00766-3

Ik ben niet zo van beestjes die koud en glibberig zijn. Een beetje fatsoenlijk dier is fluffy, warm, springt, kwispelt of geeft kopjes. Een dier houdt van brokjes, drinkt water en vraagt opdringerig om eten en aandacht. Een dier zegt miauw, woef, twiet of piep. Hij heeft snorharen of andere zachte dingen.

Slakken zijn niet lief. Als je op een slak staat wordt hij boos en zegt hij krak, floetsj, of allebei tegelijk. Dan blijft er een slijmerige drab over met wat prut en een verbrijzeld huisje. Daarom maak ik dus alleen foto’s van levende slakken. Omdat ze dood vies en chagrijnig zijn. En omdat ze levend van dichtbij best mooi zijn.

DSC00754-2  DSC00772-2DSC00755-2DSC00766-3  DSC00775-2

DSC00181-2

Als fotograaf werk je graag met vaste modellen. Je weet precies wat je aan ze hebt en hoe ze er het beste uitzien op de foto. Jij voelt je op je gemak tijdens het plaatjes schieten en zij ook.

Maar het heeft ook nadelen: want wat doe je als de diva ineens wat minder fotogeniek voor de dag komt? Als ze het minder nauw neemt met de discipline, anderhalve kilo aankomt en ineens een harige dubbele onderkin heeft?

De oplossing was gelukkig niet heel ingewikkeld. Personal trainer Freek, onze één-jarige terrorkater, jaagt muze Doortje het hele huis en de halve buurt door. Gevolg: mevrouw is weer in topvorm en klaar voor een fotoshoot. Deze dus.

DSC00190DSC00161-2DSC00181-2DSC00164bDSC00188bDSC00158b-2

DSC09637-2

Het lastige van het fotograferen van dieren is dat je nooit weet wat je kunt verwachten. Ze zijn eigenwijs, eigenzinnig en onberekenbaar. Op het moment dat je je camera hebt ingesteld doen ze ineens helemaal niks, ze kijken spontaan de andere kant op of negeren je. Dan moet je geduld hebben en wachten tot er wat leuks gebeurt. Vaak kan dat even duren. Maar, met veel geduld en een beetje geluk kan er zomaar iets moois ontstaan.

Het mooie van het fotograferen van meiden van een jaar of twintig is dat je niet weet wat je kunt verwachten. Ze zijn eigenwijs, eigenzinnig en onberekenbaar. Op het moment dat je je camera hebt ingesteld doen ze ineens helemaal niks, ze kijken spontaan de andere kant op of negeren je. Dan moet je geduld hebben en wachten tot er wat leuks gebeurt. Soms kan dat even duren. Maar, met een beetje geduld kan er zomaar iets moois ontstaan.

De afgelopen weken ben ik een paar middagen op pad geweest. Zoals je kunt zien niet met dieren, maar met een groepje dames. Het was fris (fucking koud!), er stond een briesje (ijskoude klotewind), maar de zon scheen en de locatie was perfect. En ondanks de kou heb ik me prima vermaakt. Maar dat kwam misschien ook doordat je als fotograaf gewoon lekker je jas aan mag houden.
DSC07621-2 DSC09649-2 DSC09633-2 beauhout DSC09574-2 DSC07566-2 DSC07592-2 DSC09591-2 DSC09637-2

radio7

Soms heb je zo´n periode. Dan is het geen weer om naar de dierentuin te gaan, je katten liggen continu lamlendig voor pampus en als je je camera richt op een mens vliegt er serviesgoed in je richting. Tsja, wat doe je dan? Waar moet je in Godsnaam foto´s van maken?

De juf zou zeggen: “Ga maar iets voor jezelf doen”. En dat heb ik gedaan. Een beetje klootviolen met een platenspeler, de versterker, de camera, Marvin Gaye op de pick-up en Get It On!

DSC07061-5

DSC07065-5

DSC07062-5

PICT_20160125_190341-5